Η κρανιοπλαστική είναι η χειρουργική αποκατάσταση ελλείμματος ή παραμόρφωσης του κρανίου. Πραγματοποιείται όταν υπάρχει απώλεια ή αφαίρεση τμήματος του κρανιακού οστού, συνήθως μετά από προηγούμενη αποσυμπιεστική κρανιεκτομή, τραυματισμό, λοίμωξη, όγκο ή άλλη χειρουργική επέμβαση.

Στόχος της κρανιοπλαστικής δεν είναι μόνο η αισθητική αποκατάσταση του σχήματος του κρανίου. Εξίσου σημαντική είναι η προστασία του εγκεφάλου, η αποκατάσταση της μηχανικής ακεραιότητας του κρανίου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η βελτίωση συμπτωμάτων που σχετίζονται με το κρανιακό έλλειμμα, όπως αίσθημα ευαισθησίας, δυσφορίας ή περιορισμού στις καθημερινές δραστηριότητες.

Για την αποκατάσταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ίδιο οστικό τμήμα του ασθενούς, εφόσον είναι διαθέσιμο και κατάλληλο, ή ειδικά συνθετικά υλικά, όπως τιτάνιο, πολυμερή ή εξατομικευμένα εμφυτεύματα που σχεδιάζονται με βάση την ανατομία του ασθενούς. Η επιλογή του υλικού εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση του ελλείμματος, την κατάσταση των ιστών, το ιστορικό λοίμωξης και το συνολικό χειρουργικό πλάνο.

Κατά την επέμβαση, το εμφύτευμα ή το οστικό μόσχευμα τοποθετείται στο σημείο του ελλείμματος και στερεώνεται με ειδικά υλικά. Ο χειρουργικός σχεδιασμός πρέπει να είναι ακριβής, ιδιαίτερα όταν το έλλειμμα βρίσκεται σε εμφανή περιοχή ή όταν έχουν προηγηθεί πολλαπλές επεμβάσεις.

Η κρανιοπλαστική απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση πριν από την επέμβαση, ιδίως σε ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης, υδροκεφαλίας ή προηγούμενων επεμβάσεων. Η σωστή χρονική στιγμή της αποκατάστασης καθορίζεται εξατομικευμένα, με βάση την επούλωση των ιστών, την απουσία ενεργού λοίμωξης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Η επέμβαση μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην προστασία του εγκεφάλου, στη βελτίωση της εμφάνισης και στην αποκατάσταση της αυτοπεποίθησης και της καθημερινής λειτουργικότητας του ασθενούς.